Πηγή Εικόνας: wal_172619 from PixabayΓιώργος Παπακωνσταντίνου
Αφήνοντας «αιχμές» για τον τρόπο παραγωγής των δημοσίων έργων, το μοντέλο προώθησης διαγωνισμών, τις «φωτογραφικές», όπως τις χαρακτήρισε, διατάξεις, για την μη αντιμετώπιση μείζονων ζητημάτων που επιβαρύνουν τους ομίλους, αλλά και γενικότερα για τη διαμόρφωση (ή μάλλον διατήρηση) ενός περιβάλλοντος που ευνοεί τους ισχυρούς έναντι των μικρομεσαίων κατασκευαστικών σχημάτων, ο κ. Ζαχαρίας Αθουσάκης, μέχρι πρότινος πρόεδρος του ΣΑΤΕ, υπέβαλε την παραίτησή του από τη συγκεκριμένη θέση.
Σπεύδοντας να αναδείξει μια σειρά από ζητήματα, από την μη αναθεώρηση συντελεστών τιμών, την ραγδαία άνοδο του κόστους υλικών κ.α. που επιβαρύνουν τα μικρομεσαία γκρουπ (αλλά και τους ισχυρούς ΤΕΡΝΑ, AKTOR, ΑΒΑΞ, ΜΕΤΚΑ), αλλά και πιο… «καυτά» θέματα.
Η αδυναμία του ως επικεφαλής του ΣΑΤΕ να βρει λύσεις στα προβλήματα που απασχολούν τον κλάδο, οδήγησε τον κ. Αθουσάκη στην υποβολή παραίτησης από την θέση του προέδρου του συνδέσμου ανωνύμων τεχνικών εταιρειών. Με τον ίδιο να αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι «οι περισσότερες εταιρείες του Κλάδου οδηγούνται σε κλείσιμο και ετεροεπαγγελματισμό, λόγω της έλλειψης κύκλου εργασιών γι’ αυτές, χωρίς τη θέλησή τους, ως το Υπουργείο να επιθυμεί την εκκαθάριση του πεδίου και ύπαρξη μόνο 50 εταιρειών για τα Δημόσια έργα. Ο ΣΑΤΕ συναντά πλήρη άρνηση στην επίλυση όλων των προηγούμενων προβλημάτων. Ως εκ τούτου εγώ ως Πρόεδρος δεν μπορώ να προσφέρω περισσότερα στον Κλάδο και στο σημερινό Συμβούλιο του ΣΑΤΕ θα υποβάλω την παραίτησή μου από Πρόεδρος».
Έλλειψη ισονομίας και «κλειστό κλαμπ»
Ειδικότερα, στην επιστολή παραίτησής του σημειώνει ότι «τα τελευταία χρόνια έχουμε μία νέα τάξη πραγμάτων στα Δημόσια Έργα, αδύνατον να την φανταστούμε πριν μία δεκαετία, που, κατά τη γνώμη μου, δεν υφίσταται ισονομία και ισοπολιτεία. Η Αναθεώρηση έπαυσε πλέον να είναι κανόνας του αναγκαστικού δικαίου και αντί της ενεργοποίησης του άρθρου 153 του Ν.4412/16 έχουμε την εφαρμογή των εξαιρέσεων του Νόμου, όταν και όποτε τα αρμόδια Υπουργεία αποφασίσουν σχετικά. Με μεγάλες προσπάθειες οριστικοποιήθηκαν οι συντελεστές αναθεώρησης του 1ου τριμήνου του 2022, από τις αυξήσεις του κορονοϊού με το άρθρο 113 του Ν.5290/2026, μόνο για αυξήσεις στα υλικά και ουδέποτε για εργατικά, καύσιμα και μηχανήματα έργων. Οι αυξήσεις του πολέμου της Ουκρανίας και η ενεργειακή κρίση ουδέποτε μεταφράστηκαν σε Αναθεώρηση, που για τα μεγάλα έργα δεν ήταν και τόσο σοβαρό πρόβλημα λόγω των σχετικών αποζημιώσεων και πριμ. Τώρα για τον πόλεμο της Μέσης Ανατολής γίνεται συζήτηση για κάποιο μικρό ποσοστό μέσω των δεικτών της ΕΛΣΤΑΤ».
Επίσης, κατά τον ίδιον, «τα Δημόσια Έργα στον σχεδιασμό τους ενοποιήθησαν σε μεγάλα, προκειμένου να δημοπρατηθούν μεταξύ των μεγάλων εταιρειών, με συνεχιζόμενη αυτή την πολιτική. Δηλαδή το 80% περίπου του κύκλου εργασιών των δημοσίων έργων οδηγήθηκε στις μεγάλες εταιρείες 7ης τάξης και μικρότερο του 20% του κύκλου εργασιών ανελήφθη από τις υπόλοιπες εταιρείες 6ης τάξης και κάτω, δηλαδή τις 600 ενεργές εταιρείες και 2.000 τουλάχιστον ατομικές εργοληπτικές επιχειρήσεις».
Ο ίδιος, επίσης, αναφέρεται σε «διατάξεις μόνο για μεγάλα έργα, όπως τα επόμενα έργα των πρότυπων προτάσεων προϋπολογισμού άνω των 200 εκ. ευρώ που θεσπίστηκαν με τον Νόμο 4903/2022 και πρόσφατα με τις διατάξεις των άρθρων 99, 100 και 101 του Ν.5290/2026 διευκολύνθηκε ακόμη περισσότερο η διαδικασία υποβολής και έγκρισής τους», ενώ κάνει λόγο για «επιλεκτικότητα του Υπουργείου να παίρνουν τεράστιες αποζημιώσεις μόνο τα μεγάλα έργα στις περιπτώσεις καθυστερήσεων με υπαιτιότητα της Αναθέτουσας Αρχής».
Επιπρόσθετα, αναφέρθηκα και στις διατάξεις «για χορήγηση πριμ επιτάχυνσης εργασιών του Ταμείου Ανάκαμψης σε οδικά ή σιδηροδρομικά έργα μόνο πάνω των 100 εκ. ευρώ», αλλά και τις διατάξεις του άρθρου 36 του Ν.5325/26 για τη λειψυδρία «που οδηγούν τα έργα αυτά στους λίγους».
