Πηγή Εικόνας: Pawel Szymczuk από το PixabayΜε «ατμομηχανή» αυτό το πακέτο συμβάσεων που ήδη υλοποιούνται ή έρχονται προσεχώς, τα ισχυρά γκρουπ έχουν, όπως οι ίδιες οι διοικήσεις τους επισημαίνουν, σημαντική δουλειά για τα επόμενα χρόνια, τουλάχιστον έως το τέλος της δεκαετίας, δίχως μάλιστα να συμπεριλαμβάνονται τα νέα projects που «βγαίνουν» ή σχεδιάζονται, δημόσια ή ιδιωτικά, αλλά και οι νέες μπίζνες στις οποίες εστιάζουν οι εισηγμένες (έργα περιβάλλοντος, διαχείρισης υδάτινων πόρων και αποβλήτων, ψηφιακά ή τεχνολογικά, στρατιωτική κινητικότητα – ασφάλεια, ενέργεια – αποθήκευση κ.λπ.). Βέβαια, βασικό ζητούμενο είναι η μετατροπή του συσσωρευμένου ανεκτέλεστου σε κερδοφορία και σε βελτιωμένα περιθώρια, κάτι που τελευταία το έχουν πετύχει οι μεγάλοι του κλάδου.
Η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ εμφανίζει χαρτοφυλάκιο κατασκευαστικών έργων 8,9 δισ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένων έργων προς υπογραφή, η AKTOR 4,5 δισ. ευρώ, επίσης με συμβάσεις προς υπογραφή. Ενώ ακολουθούν η AVAX με υπογεγραμμένο ανεκτέλεστο στα 3 δισ. ευρώ και η ΜΕΤΚΑ που προσεγγίζει τα 2 δισ. ευρώ. Πάντως, όπως σε κάθε ευκαιρία διαφαίνεται, οι διοικήσεις των ομίλων σταδιακά έχουν ξεφύγει από το σκεπτικό της συσσώρευσης και μόνο μεγάλου όγκου προς εκτέλεση έργων, περνώντας στη φάση της μετατροπής του σε «μηχανή κερδών» αλλά και, επιπρόσθετα, απόκτησης δραστηριοτήτων που μπορούν να φέρουν μακροχρόνιες και σταθερού τύπου ροές (ΣΔΙΤ, παραχωρήσεις, ενέργεια κ.α.), ώστε να υπάρχει σημαντική ορατότητα για δεκαετίας.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι αφήνουν στην άκρη τον κλασσικό και παραδοσιακό κατασκευαστικό τομέα που στηρίζει τα έσοδα αλλά διακρίνεται και για την κυκλικότητά του, αντιθέτως, τον έχουν «ψηλά στην ατζέντα». Φροντίζουν, όμως, να συμπληρώσουν το τεχνικό αντικείμενο με συμπληρωματικές δράσεις με μέλλον και προοπτική, ώστε να είναι οι εταιρείες έτοιμες στη «νέα εποχή». Αλλωστε, υπάρχουν και νέα εργαλεία που η χώρα μπορεί να εκμεταλλευτεί, όπως η στρατιωτική κινητικότητα, το Κλιματικό Ταμείο αλλά και το νέο ΕΣΠΑ 2028-2034 τα οποία μπορούν να συμβάλλουν στην υλοποίηση μελλοντικών έργων υποδομής, πέραν των αμιγώς ιδιωτικών επενδύσεων. Και κατά συνέπεια, να διατηρήσουν σε υψηλά επίπεδα το προς υλοποίηση portfolio συμβάσεων.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο τζίρος των ομίλων διατηρήθηκε σε υψηλά επίπεδα ή και ενισχύθηκε, ήτοι, είχαμε για τους μεγάλους του κλάδου υψηλούς ρυθμούς εκτέλεσης έργων, δίχως, ωστόσο, αυτό να ανακόψει την τάση συγκέντρωσης ανεκτέλεστου. Καθώς, όπως αναφέραμε, οι νέες συμβάσεις και οι ΣΔΙΤ ήρθαν να εμπλουτίσουν το χαρτοφυλάκιο έργων των κατασκευαστικών.
