Μπλε καβούρια, σε επιχείρηση που διατηρεί και εμπορεύεται ζωντανά καβούρια θαλάσσης, στο Δρέπανο Κοζάνης, Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026 (δημοσιεύεται το Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026). Ο Αναστάσιος Κορμπάρης απέδειξε ότι όλα είναι δυνατά, δημιουργώντας μια πρωτότυπη επιχείρηση στο Δρέπανο Κοζάνης, όπου συντηρεί ζωντανά καβούρια θαλάσσης, με τελικό προορισμό τις αγορές της Ευρώπης και της Ασίας. Όπως εξηγεί, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, στις μεγάλες δεξαμενές που διαθέτει στους χώρους της επιχείρησής του, φιλοξενούνται σήμερα 3-4 τόνοι καβουριών, τα οποία προμηθεύεται από αλιείς σε ολόκληρη την Ελληνική επικράτεια.Τα καβούρια μεταφέρονται προσεκτικά στις εγκαταστάσεις της εταιρείας και στη συνέχεια τοποθετούνται σε δεξαμενές με θαλασσινό νερό, όπου διατηρούνται ζωντανά μέχρι να βρεθεί ο αγοραστής τους στην Ευρώπη ή την Ασία.Τα καβούρια αποτελούν εκλεκτό έδεσμα, με ιδιαίτερα σημαντική θέση στην ασιατική γαστρονομία. ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΒΟΥ
Πηγή Εικόνας: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΡΑΒΟΥ

Ποιος είπε ότι η θάλασσα δεν μπορεί να φτάσει μέχρι τα ορεινά; Σε μια περιοχή της Κοζάνης, τα καβούρια θαλάσσης βρίσκουν προσωρινό καταφύγιο σε ειδικές δεξαμενές, πριν πάρουν τον δρόμο για τις αγορές της Ευρώπης και της Ασίας. Πρόκειται για μια πρωτότυπη επιχειρηματική δραστηριότητα που έχει τη δική της ιστορία και πρωταγωνιστή τον Αναστάσιο Κορμαρή.

Στο Δρέπανο Κοζάνης, ο Αναστάσιος Κορμαρής συντηρεί σε ενυδρεία, ζωντανά καβούρια θαλάσσης με τελικό προορισμό τις αγορές της Ευρώπης και της Ασίας. Ξεκίνησε τη δραστηριότητα του το 2013 ως εργαζόμενος σε επιχείρηση στο Πόρτο Λάγος, για να δημιουργήσει στην συνέχεια το 2019 την δική του εταιρεία, την οποία μετέφερε στο Δρέπανο Κοζάνης.

Όπως αναφέρει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, επέλεξε τη συγκεκριμένη τοποθεσία, που βρίσκεται κοντά στον οδικό άξονα της Εγνατίας Οδού, «για την άμεση και γρήγορη πρόσβαση των εμπορευμάτων στα λιμάνια, τόσο της Θεσσαλονίκης όσο και της Ηγουμενίτσας, διευκολύνοντας έτσι τη μεταφορά των ζωντανών καβουριών προς τις διεθνείς αγορές». Τα καβούρια μεταφέρονται στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης και στη συνέχεια τοποθετούνται σε δεξαμενές με θαλασσινό νερό, όπου διατηρούνται ζωντανά μέχρι να βρεθεί ο αγοραστής τους στην Ευρώπη ή την Ασία.

Όπως εξηγεί «φιλοξενούνται συνήθως 3-4 τόνοι καβουριών, τα οποία προμηθεύεται από αλιείς σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Έως ότου βρεθεί ο αγοραστής, τα καβούρια μπορεί να χρειασθεί να μείνουν στους χώρους των ενυδρείων έως και διάστημα 2 μηνών».

Τα καβούρια αποτελούν εκλεκτό έδεσμα, με ιδιαίτερα σημαντική θέση στην ασιατική γαστρονομία και τα ευρωπαϊκά εστιατόρια που ειδικεύονται στην ασιατική κουζίνα αγοράζουν τα προϊόντα του κ. Κορμαρή, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η ζήτηση είναι τόσο μεγάλη που μεταφέρονται ακόμη και αεροπορικώς σε χώρες της Ασίας.

Επιπλέον, για πάνω από μια πενταετία, ο κ. Κορμαρής ήταν ο αποκλειστικός εξαγωγέας της κόκκινης καραβίδας της λίμνης Πολυφύτου, για την οποία λέει ότι «σχεδόν εξαφανίστηκε εξαιτίας της υπεραλίευσης από τους ντόπιους ψαράδες» και πως «θα χρειαστούν πολλά χρόνια και ειδικό καθεστώς προστασίας για να επανέλθει μέρος του πληθυσμού της στα νερά της λίμνης».

Σε ό,τι αφορά την ίδρυση της επιχείρησης αλλά και τον εκσυγχρονισμό της, ο κ. Κορμαρής αναφέρει πως «έγινε με ίδια κεφάλαια καθότι ο ΚΑΔ της συγκεκριμένης δραστηριότητας δεν περιλαμβάνεται σε κανένα πρόγραμμα χρηματοδοτικής ενίσχυσης».