Πηγή Εικόνας: pixabayΣτόλους ρομπότ που με την καθοδήγηση της τεχνητής νοημοσύνης αναλαμβάνουν την επικίνδυνη και βρώμικη δουλειά του εντοπισμού και της απομάκρυνσης των απορριμμάτων από τον βυθό της θάλασσας, αναπτύσσουν ερευνητές με τη χρηματοδότηση της ΕΕ.
Ένα πλοίο με γερανό βρίσκεται δεμένο σε μαρίνα της Μασσαλίας. Ο γερανός βουίζει καθώς ανελκύει απορρίμματα από τον βυθό και, όταν το καλώδιο βγαίνει στην επιφάνεια έχοντας παγιδεύσει ένα ελαστικό καλυμμένο με φύκια. Καθώς προχωρά η μέρα, σκουριασμένα μεταλλικά μέρη πλοίων, φράχτες και ακόμη και βαριά μηχανήματα αναδύονται από τα κύματα και μεταφέρονται σε άλλο σκάφος.
Κι όμως, δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη επιχείρηση καθαρισμού. Στο πλοίο δεν υπάρχει πλήρωμα και ολόκληρο το σύστημα λειτουργεί αυτόνομα. Η σκηνή αποτελεί επίδειξη του SeaClear2.0, μιας πρωτοβουλίας που χρηματοδοτείται από την ΕΕ και έχει ως στόχο να μεταμορφώσει τον τρόπο συλλογής των θαλάσσιων απορριμμάτων.
Κάτω από την επιφάνεια
Οι επιστήμονες και οι εταιρείες πίσω από το SeaClear2.0 και τον προκάτοχό του, το SeaClear, έχουν αναπτύξει έναν στόλο από drones που μπορούν να εντοπίζουν ανεξάρτητα τα απορρίμματα στον βυθό και να τα απομακρύνουν. Με αυτά τα ρομπότ σε λειτουργία, θα μειωθεί η ανάγκη για δύτες ή ναυτικούς να διακινδυνεύουν την ασφάλειά τους για να καθαρίσουν τα υποβρύχια απορρίμματα, όπως αναφέρεται στο Horizon Magazine.
Καθοδηγούμενα από τεχνητή νοημοσύνη και υπό την επίβλεψη ανθρώπων, τα ρομπότ αναλαμβάνουν μεγάλο μέρος της εργασίας. Το ενσωματωμένο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης τους επιτρέπει να εντοπίζουν μπουκάλια, ελαστικά και άλλα απορρίμματα σε εικόνες από κάμερες και σόναρ, και να διακρίνουν τα απορρίμματα από τους βράχους, τα φυτά και τη θαλάσσια ζωή.
Το SeaClear2.0 αποτελεί μέρος της αποστολής της ΕΕ «Restore our Ocean and Waters», η οποία στοχεύει στη μείωση των θαλάσσιων απορριμμάτων κατά περίπου το ήμισυ έως το 2030. Τα συστήματα SeaClear και SeaClear2.0 λειτουργούν σαν μια καλά συντονισμένη ομάδα καθαρισμού, με διαφορετικά drones να αναλαμβάνουν διαφορετικά καθήκοντα.
Πρώτα, ένα μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας μεταβαίνει στην περιοχή-στόχο και αναπτύσσει υποβρύχια και εναέρια drones ανίχνευσης. Αυτά τα drones σαρώνουν τον βυθό, εντοπίζουν τα απορρίμματα και καταγράφουν τη θέση τους. Στη συνέχεια, το σκάφος επιφανείας στέλνει ένα drone συλλογής για να ανακτήσει τα απορρίμματα, είτε αρπάζοντάς τα είτε απορροφώντας τα. Για βαρύτερα αντικείμενα, μπορεί να κατεβεί μια έξυπνη «δαγκάνα» από έναν γερανό.
Η ομάδα δοκιμάζει επίσης επιπλέον συστήματα, μεταξύ των οποίων μια αυτόνομη φορτηγίδα που λειτουργεί σαν πλωτό απορριμματοφόρο. Συλλέγει τα απορρίμματα που έχουν μαζέψει τα drones και τα μεταφέρει πίσω στην ακτή. Έχουν επίσης σχεδιαστεί μικρότερα σκάφη για να μαζεύουν τα πλωτά απορρίμματα, διασφαλίζοντας ότι δεν μένει τίποτα πίσω.
Ο πυρήνας του συστήματος αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου προγράμματος SeaClear, το οποίο διήρκεσε από το 2020 έως το 2023. Το SeaClear2.0 συγκεντρώνει 13 εταίρους από την Κροατία, την Κύπρο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Ισραήλ, την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες, τη Ρουμανία και την Ισπανία.
Τα μεγαλύτερα και βαρύτερα απορρίμματα συλλέγονται σήμερα από ανθρώπους καθώς πρέπει να αποστέλλονται δύτες στον βυθό για να τα ανακτήσουν ή να συνδέσουν καλώδια ώστε να μπορούν να ανελκυστούν. Η διαδικασία είναι δαπανηρή και μπορεί να θέσει τους δύτες σε κίνδυνο.
Τα drones μπορούν να λειτουργούν σε δύσκολες συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων των κακών καιρικών συνθηκών και της χαμηλής ορατότητας, επιτρέποντας τον καθαρισμό περιοχών που σήμερα είναι πολύ ακριβός ο καθαρισμός τους ή επικίνδυνος.
Πέρα από τα απορρίμματα: νάρκες και ασφάλεια
Κάθε επίδειξη οδηγεί σε βελτιώσεις του συστήματος, ενώ περαιτέρω δομικές προγραμματίζονται στη Βενετία, το Ντουμπρόβνικ και την Ταραγόνα.
Οι ερευνητές διερευνούν επίσης εφαρμογές πέρα από τη συλλογή απορριμμάτων. Η τεχνολογία θα μπορούσε, για παράδειγμα, να βοηθήσει στην ανίχνευση μη εκραγέντων ναρκών στον βυθό της θάλασσας που έχουν απομείνει από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Επίσης εξετάζονται εφαρμογές που σχετίζονται με την ασφάλεια, όπως η παρακολούθηση λιμανιών και η ανίχνευση παράνομων ή επικίνδυνων δραστηριοτήτων. Προς το παρόν, η ομάδα επικεντρώνεται στη βελτίωση της τεχνολογίας πριν από τη λήξη του έργου στα τέλη του 2026 καθώς το σύστημα χρειάζεται ακόμα ανθρώπινη επίβλεψη.
Μέχρι το τέλος του έργου, η ομάδα ελπίζει ότι τα ρομποτικά συνεργεία καθαρισμού θα είναι έτοιμα να συνεργαστούν με τις τοπικές αρχές σε όλη την Ευρώπη. Εάν το εγχείρημα στεφθεί με επιτυχία, οι σωροί από ελαστικά, μέταλλα και πλαστικά που ρυπαίνουν τον βυθό της θάλασσας ενδέχεται τελικά να αρχίσουν να μειώνονται, φέρνοντας πιο κοντά στην πραγματικότητα τον στόχο για καθαρότερους ωκεανούς.
[ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΕΙΟΥ]
